مهر مقدر مىشود و مراد اين است كه شما بايد آنها را بدهيد در حالى كه جنبه فريضة هم دارد ؛ يعنى بايد تعيين و تقدير شده باشد . و با توجه به اينكه فقط در عقد متعه است كه مهر بايد تعيين بشود و اين تعيين از اركان عقد است ، همين قرينه مىشود بر اينكه مقصود آيه عقد متعه است . و اما بنابر نظر اماميه كه استمتاع در آيه به معناى عقد متعه است با توجه به اينكه ذيل آيه راجع به اين است كه چيزى را به عنوان نحله قرار دهند و مقدارى از آن را ببخشند . براى اينكه مىتوان مهر را كم يا زياد قرار داد به اين آيه نمىتوان استدلال كرد ؛ چرا كه معلوم نيست كه در ذيل ، بحث روى تعيين مهر باشد ، اگر چه يكى از محتملات آيه است . 3 - ( فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً ) « 1 » غير صاحب رياض به اين قسمت از آيه براى جواز خادم زوجه شدن زوج به عنوان مهريه و همين طور جواز زيادتر از مهر السنة قرار دادن مهر تمسك نموده‌اند و فريضه را به معناى وجوب معنا نموده و گفته‌اند يعنى واجب است اجرتى را كه تعيين كرده‌ايد بپردازيد و اطلاق آيه شامل مهر السنة و بيش از آن مىشود . اشكال : اولًا : اگر فريضه را به اين معنا بگيريم كه شما بايد اجرت آنها را كه چون عقد متعه است بايد تعيين شده باشد ، بپردازيد . در اين صورت اطلاق داشتن آيه از جهت اينكه مقدار تعيين شده مىتواند بيشتر از مهر السنه باشد يا نه و آيا مىتواند خادم شدن زوج براى زوجه باشد يا نه ، مشكل مىشود . و ثانيا : بعد از اينكه شارع بگويد كه اجرت بيش از مهر السنة نيست و من آن را به عنوان عوض البضع قبول ندارم و همين طور اگر درباره خادم زوجه قرار گرفتن زوج بگويد ، آيا بازهم مىتوان به آيه براى جواز اجرت و مهر قرار دادن اينها تمسك نمود ؟

--> ( 1 ) - نساء : 24 .